Setna rocznica urodzin o. Mariana Żelazka

30 stycznia 2018 r. przypada setna rocznica urodzin pochodzącego z Palędzia polskiego duchownego rzymskokatolickiego, werbisty ojca Mariana Żelazka. Jako misjonarz katolicki niósł pomoc biednym i trędowatym w Indiach, za co był nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla.

Urodził się jako siódme z szesnaściorga dzieci młynarza i gospodarza w Palędziu Marcina Żelazka. Niedługo po wybuchu II wojny światowej, w 1940 roku Marian Żelazek, jako młody kleryk, został wywieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Dachau, a potem do Gusen. W obozach przebywał 5 lat. Jeszcze będąc więźniem, postanowił, że jeśli ocaleje, poświęci się pracy misyjnej, by nieść pomoc innym. W Indiach ociec Żelazek zajmował się biednymi i trędowatymi, żyjącymi na marginesie społeczeństwa. Własną postawą przekonywał Hindusów do przełamywania strachu przed chorymi na trąd. Przykładowo opatrując rany, nie zakładał rękawiczek. W 2002 roku jego kandydaturę oficjalnie zgłoszono do Pokojowej Nagrody Nobla. Ojciec Żelazek pozostał wśród podopiecznych w Indiach do końca życia. Zmarł 30 kwietnia 2006 roku w Puri. Hołd złożyło mu całe miasto, żebracy i trędowaci, którymi się opiekował, a także hinduscy pielgrzymi, dla których Puri jest jednym z miejsc świętych. Tam też przewieziono relikwie misjonarza.

Ojciec Żelazek święcenia kapłańskie przyjął w Rzymie w 1948 roku. Dwa lata później wyjechał na misję do Sambalpurm w północnej części indyjskiego stanu Orisa. Przez 25 lat pracował wśród Adibasów, tak zwanych hinduskich Aborygenów, będąc dyrektorem gimnazjum, potem sekretarzem wszystkich szkół misyjnych w okręgu misji, a następnie proboszczem jednej z tamtejszych parafii. Od 1975 roku pracował w Puri nad Zatoką Bengalską, na południu stanu Orisa. Zbudował tam kościół Najświętszej Marii Panny Niepokalanego Poczęcia. Współpracował ze zgromadzeniem sióstr misjonarek miłości Matki Teresy z Kalkuty. Założył szpital i kuchnię charytatywną oraz szkołę i schronisko dla dzieci z rodzin trędowatych. Utworzył sieć programów samopomocowych, takich jak kursy szycia, ogrodnictwa, kursy rolnicze oraz kurzą fermę.

Ojciec Żelazek był laureatem wielu nagród. Za zasługi w niesieniu pomocy charytatywnej i medycznej trędowatym Akademia Medyczna w Poznaniu przyznała mu Medal im. Karola Marcinkowskiego. Otrzymał również statuetkę "Złotego Hipolita" - wyróżnienie Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. W 2003 roku został odznaczony Medalem Polonia Mater Nostra Est. Został także odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 30 kwietnia 2006 roku. Został pochowany na cmentarzu werbistów w miejscowości Jharsuguda w Indiach.

W 2007 roku Senat Rzeczypospolitej jednomyślnie podjął uchwałę ustanawiającą ojca Mariana Żelazka Człowiekiem Roku 2006 oraz uznał go za "godny naśladowania wzór Polaka przełamującego bariery między ludźmi".

10 lutego w Puri w Indiach, podczas świętowania 100-lecia rocznicy urodzin o. Mariana Żelazka, tamtejszy biskup ogłosi wszczęcie procesu beatyfikacyjnego na szczeblu diecezjalnym.

Strony źródłowe:

Dodaj komentarz

CAPTCHA obrazkowa
Wprowadź znaki widoczne na obrazku.